Birbirinden habersizce yapılan farklı yerlerdeki aynı işler veya tesadüfler için Türkçede kullanılan bir deyim vardır ; “Sözleşilmiş gibi”..
Bozüyük’ün 1965 veya 1966 yılında Kasımpaşa Minaresinden çekilen bu resminde de böyle bir olgu yatıyor.Sanki herkes sözleşmiş de hep bir boy ev yapmış.
Evet güzel şirin Bozüyük Kasabası’nın bu hava fotoğrafına baktığımızda alçaklı yüksekli yapıların olmadığını görüyoruz.Ne güzel değil mi? İşte aslında şehircilik böyle bir şey.
Oysa ki 70’lerle birlikte gelen beton yapılaşma ile kent merkezini mahvettiğimiz gibi çok katlı ve az katlı binalar karmaşası ile de nizamı oldukça bozmuşuz.
Tabi eski Bozüyük,eski Kasaba görüntüleri oldukça güzel.Evler yalın,sade,gösterişten uzak tipik Türk Evleri.Ancak en çok hoşumuza giden ise geniş ve bol ağaçlı yeşillik bahçelerinin olması.Oysa ki günümüzde tabiri caizse nefes alınamayacak kadar binaya boğmuşuz güzel memleketimizi.
Modernleşme,kentleşme,sosyalleşme tabi ki hayatı kolaylaştırıyor.Modern ve çok katlı binalar yaşamı zenginleştiriyor belki de ancak hayattan da bir şeyleri koparıp alıyor.Gönül isterdi ki Bozüyük’ün bu görünen kent merkezi tıpkı Eskişehir Odunpazarı tarihi evleri gibi,tıpkı Beypazarı yada Safranbolu gibi doğal yapısıyla kalsın.
Konumuza dönecek olursak; resimde görünen evlerin hemen hemen hepsi bir boy yani iki katlı olduğu kadar şirin ve güzeller.Ahşap yapılar bahçelerle bezenmiş,bahçelerde komşuların çabucak birbirlerine gidip gelmeleri için komşu kapıları da var.Bahçelerde erik,kiraz,dut,ceviz ağaçları kuşlara ev sahipliği yapıyor.Sessiz,sakin,huzur dolu 60’ların Bozüyük’üne bizim kuşak tam olarak yetişmese de 70’lerin ortalarında bu ortamı bir ucundan az da olsa yakaladık.Şimdi manzaraya baktığımızda ise gelişen,güçlenen Bozüyük görüyoruz ama bir uçtan da geçmişi çok özlüyoruz.
Levent Sünal – Gündem11 Gazetesi
