Zaman ve gelişen şartlar birçok şeyi değiştirdiği gibi bazı mesleklerin de yok olup gitmesine neden oluyor.İlçemiz Bozüyük’te tüm Türkiye’de ve de dünya genelinde olduğu gibi zamana yenilen ve yok olan bazı meslek ve zanaatlar var.
En son can çekişen olarak ve ilçemizde neredeyse hiç kalmayan marangozluk mesleğini en başta sayabiliriz.Değişen şartlar,sunta malzemeler çıkmasıyla,Amerikan Kapı diye adlandırılan fabrikasyon pres kapıların üretilmesi,PVC denilen ev çerçevelerinin üretilmesi ve uygulanması marangozluk mesleğinin sonunu getirdi.İlçemiz Bozüyük’te bir iki marangoz dışında bu mesleği yapan kalmadı.Bunun yanında kerestecilik de biten iş kolları arasında.Marangozlukla beraber ilgili iş kollarından olan tahta fıçı yapımı,tahta at arabaları,öküz arabaları ve kağnı yapımı 1970’lerde biten zanaatlar olarak biliniyor.Bu yıllarda biten meslekler arasında kalaycılık ve demircilik de var.At,eşek,inek,öküz gibi koşum hayvanlarının nallanması işlemlerini yapan Nalbantlık mesleği,bu hayvanlara koşum takımları hazırlayan Saraçlar,binmek için semer hazırlayan semerciler,eski usul baytarlar,arabaların tekerleklerini ve gövdelerini yapan arabacılar da 1960’lı yılların sonlarından itibaren yok oldular.1970’lere kadar var olan Aba Kumaş dokuyucusu olarak bilinen dolapçılar,sepetçiler,urgancılar,oduncular,gazozcular,küfeli hamallar,nakliyeci at arabacıları,kamyonla Seyitömer Kömürü satanlar,eski zaman kunduracıları gibi daha birçok meslek zamana yenildi ve Bozüyük’te yok oldu.Son demlerindeki terziler,ayakkabı tamircileri,kumaşçılar ve kömürcüler ise zamanın son demlerini yaşıyorlar.Arşiv Fotoğrafları için sevgili Hakan Alkan’a teşekkür ederiz.Haber Fotoğrafında Bozüyük’te Esnaf ve Zanaakarlar Derneğini ilk kuran Demirciler,Nalbantlar,marangozlar ve kalaycılar görülüyor.
Levent Sünal – Gündem11 Gazetesi





