Bir asrı geçkindir kullanılıyordu,artık sessizliğe büründü.Atatürk’ün Bozüyük’e gelişine birçok kez ev sahipliği yaptı.Önemli olaylara şahit oldu.Askerler uğurlandı,yolcular uğurlandı,yolculuklar bitti,Bozüyük’e kavuşmalar gerçekleşti.Öyle anılar yaşandı ki; hasretler giderildi,hüzünler yaşandı.
Boğaziçi Ekspresi,Meram Ekspresi,Ankara Ekspresi,Pamukkale Ekspresi,Doğu Ekspresi,Mavi Tren..Bunlar 1970’li yıllardan 2000’lerin başına kadar Bozüyük İstasyonu’nda duran yolcu alıp indiren unutulmaz trenler.Ama artık yoklar.
Karda kışta,Bozüyük’ün meşhur ayazında,soğuğunda soba başında,küçük salonda tren bekleyen,yolcu karşılamaya gelen,belki de son gidişlerini yaşayan Bozüyüklüler.O günleri unutmak ne mümkün?
1893 yılında İstanbul Bağdat Demiryolu’nun inşası ile yapımı tamamlanan Bozüyük Tren İstasyonu öyle şeylere şahit oldu ki; orada yaşananlar tek tek anlatabilse romanlara konu olur.
Şimdilerde sessiz istasyonumuz;zira artık yolcu trenleri gelmiyor.Yolcusundan yoksun istasyonumuz Bozüyük’ün simgelerinden bir tarihi yapı.Hızlı Tren seferlerinin başlaması ve İçköy Mevkii’ne Hızlı Tren İstasyonu inşa edilmesi ile Bozüyük Merkezde mahsun kalan bu güzel yapı artık bir şekilde değerlendirilmeli.
TCDD bu konuda ne düşünüyor bilmiyoruz ama böyle tarihi yapılar yerel turizme kazandırılmalı.Mesela burada bir demir yolları müzesi oluşturulmalı.Bilindiği gibi Bozüyük İstasyonuna ve yolculara,yolculuklara ait birçok siyah beyaz fotoğraf var.Bunlar burada oluşturulacak sergi salonunda ve müzede sergilenmeli.Bozüyük’e gelen yerel turistlerin demiryolu geçmişimizi tarihsel süreçte burada izlemeleri sağlanmalı.
Avrupa’ya gidenler çok iyi bilirler.Özellikle Almanya’da bu tip tarihi tren istasyonları en iyi şekilde değerlendiriliyor.Müzelerer ve kafeteryalar oluşturularak insanların burada olmaları sağlanıyor.Binalar işlevlerini sürdürdükleri gibi turizme de katlı sağlıyor.
Bozüyük İstasyonu şu anda karşısında bulunan konteyner yükleme rampası ve burada yük alıp indiren trenler sebebi ile bunlara hizmet veren küçük bir yapı hüviyetinde.Yolcu tenlerinin gelmediği,insanların burada bulunmadığı bu geniş alan yük trenlerinin işlevlerini önümüzdeki yıllarada Bozüyük Lojistik Merkezi’nde yapacak olmaları sonrasında iyice sessizliğe bürünecek.
Koruma altında bulunan tarihi bina geçtiğimiz 20 yıl içinde restore edildi,yenilendi ve boz gri rengi tıpkı diğer istasyonlar gibi sarıya boyandı.Alman Mimarisinin özelliklerini sergileyen çok güzel bir yapı olan İstasyon Binası Bozüyüklülerin hizmetine başka şekillerde sunulmalı ve eski hareketli günlerine kavuşturulmalı.Örneğin arka kısmında bulunan geniş alan ve karşı taraftaki konteyner rampası kafeteryalar olarak değerlendirilerek tıpkı hal meydanı gibi Bozüyük’ün yeni cazibe merkezi yapılabilir.Bunun bir örneğini Eskişehir’deki Haller Gençlik Merkezi’nde görebiliyoruz.
İstasyonumuz kaderine terk edilmesin.Bakımsız ve harap kalmasın.Sessizliğe bürünmesin.Bozüyüklülerin bu alanda hoşça vakit geçirebildikleri,orta yaşlılarımızın ve yaşlılarımızın anılarını yad edecekleri,eski obje ve resimlerle dolu çok güzel bir mekan olsun.
Levent Sünal – Gündem11 Gazetesi
