Bozüyük merkezine günümüzde çok yakın ormanlık alanlar sadece Karayolları İstasyonu,Bölge Trafik İstasyonu karşısı gibi doğu çıkışında ve biraz da Yeşilkent arkası Akpınar arasında var.Bu alanlarda bundan 20 yıl önce dikilen çam ağaçları yetiştiler ve güzel bir orman alanı oluştu.Geçtiğimiz yıllarda Kızıltepe arkasında,Akpınar civarında yeni yeni fidanlar dikildi ve onlar olgunlaşma evresindeler.
Bu haberimizde eski zamanlarda yaşlılarımızdan duyduğumuz,bizim kuşağın görmediği,hatta yaşlılarımızın da üç beş kuşak öncesinden duydukları kaybolan bir güzellikten bahsedeceğiz.Derler ki; Bozüyük’ün yakın güneyi,yani Çortuk,Musapınarı,Cingiller (Şimdiki Devlet Hastanesinin olduğu alan) Yeşilkent,Yenidoğan Sümbüldede,Yaltı Bayırı,Sarar Avm arkaları hep sık çam ormanlarıyla kaplıymış.
Geçen yıllarda Çortuk’u detaylı anlatırken bir şeyden bahsetmiştik.Çortuk ismi Çotuktan evrilmiş olabilir demiştik.Bu mantığa yatkın bir düşünce.Buralardan kesilen çamların çotukları tarla açmak için söküldüğünde buralarda arta kalan çotuklardan bu isim gelmiş olabilir.
Çam Ormanları özellikle kara çamlar kuzey rüzgarını,Poyrazı sever derler.Yani kuzeye karşı gelişir,büyür.Çortuk Bölgesi,Yeşilkent Bölgesi ve Yenidoğan’ın üst kısımları da kuzey rüzgarlarına en açık alanlar.Dolayısıyla buralarda çam ormanlarının olması doğal.
Bozüyük’ün bir köy hüviyetinde olduğu yıllarda yani bilebildiğimiz 1200’lü yıllardan 1600’lü yıllara kadar olan zaman diliminde bu ormanların var olduklarını düşünüyoruz.Sonrasında artan nüfusla birlikte tarımsal alan açmak için peyderpey kesildiğini,yerine yeni fidan dikilmediğini tahmin ediyoruz.Zaten Bozüyük’te 80’li yıllarda yaşlılarımızın anlatımları da bu yöndeydi.Burada haber görselimizde görünen Yeşilket’teki büyük çam ağacı o sık orman günlerinden kalan bir sembol olarak orada hala duruyor.Numune olarak bir çam ağacı bırakılmış ve biz ona çocukluğumuzda yalnız çam derdik.Tabi bilindiği gibi Yeşilkent’in arka taraflarında ve güney doğusunda hala sık çam ormanları mevcut.Bunlar da ta o günlerden kalan,tarla açmak için kesilmeyen ormanlık alanlar olsa gerek.
Bu konuda ilk kesilen yerin Çortuk Bölgesi olduğunu tahmin ediyoruz.Zira Merkeze en yakın yer orası.Sonrasında oraya Gazhane Bayırı da denmiş.Sanırım çok eskilerde katrandan gaz yağı elde ediliyor ve evlerin aydınlatmalarında kullanılıyordu.Ve bu gaz yağı da bu bayırlık alanın batı çıkışında bir yerdeydi.Çortuk’tan sonra Sümbüldede kısmı kesilmiş olsa gerek.En sonunda da Muspınarı,Cingiller ve Yeşilkent Bölgesi.
Şimdi bunları neden yazdık?
Ormanların kesilmesine yer açmak amacıyla elbette karşıyız.Ancak yüzyıllar önce kasabanın gelişimi,tarım alanlarının açılması ve Balkanlardan gelen göçlerin iskanında onlara da ekip biçebilecekleri alanlar kazandırmak amacıyla ormanlar kesilmiş.O günün gerçeği odur ve doğrudur.Şimdi boş olan her yeri yeşillendirip orman alanı yapmaya çalışsak da o günlerde insanlar önce karınlarını doyurmak için tarlaya ihtiyaç duymuşlar ve ormanlık alanları tarım alanına çevirmişler.Bazı kimseler de yakacak ihtiyacı için bu ormanlık alanları kesmiş olabilirler.Netice itibarıyla anlatmaya çalıştığımız şey; güney kısımda çıplak gözüken yerlerin bir zamanlar sık ormanlarla kaplı olduğudur.Buna kanıt bu alanların arkasında günümüzde olan ormanlardır ve bu ormanlar kesilen alanların devamıdır.En son yalnız çamla kapatalım.Bu çam ağacı o bölgenin bir sembolüydü.Altında yıllar boyu çobanlar koyunlarını sıcak yaz günlerinde gölgelendirdiler,yatırdılar.Tarlalarında şiddetli yağmura tutulan çiftçiler altına sığınıp biraz olsun çok ıslanmaktan kurtuldular.Yalnız Çam hep orada kaldı.O eski günlerin,ormanların tek simgesi oldu.Umarız ki sonsuza dek kesilmez ve hep sembol olarak orada kalır.
Levent Sünal – Gündem11 Gazetesi
