10 Ocak 1921 Kurtuluş Savaşımızın ilk zaferini kazandığımız gün.Manşetimizde renklendirdiğimiz resimde Karaağaç Köyü Ovasında Türk Topçu Bataryalarının 1.İnönü Savaşı sırasında Yunanlı Düşmanlara karşı taarruza geçme hazırlıkları gözüküyor.Resmi biraz analiz edecek olursak şunları söyleyebiliriz;
Ayakta dikilen iki kahraman subayımızın kararlılığı,azmi ve vakur duruşları,gururları fotoğrafa çok belirgin bir şekilde yansımış durumda.Kendine güvenleri,vatan için şehit olmaya hazır oluşları da yüzlerinden okunuyor.Topları arkasında oturan şanlı Mehmetçiğimizden çavuş,onbaşı ve erleri görebiliyoruz.Onlarda atış için emir bekliyorlar ve son kontrollerini yapıyorlar.Çavuşlar subaylarından gelen talimatlar neticesinde atış ölçümleri yapıyorlar.Savaş planları üzerinde ellerindeki haritalardan savaş stratejisini analiz ediyorlar.Onların yüzlerindeki ifadeler de öylesine gurur verici ki.Biz torunlarına,torunlarının torunlarına bu toprakları yaşanılabilir kılmak,güvenle yaşayabileceğimiz bir Türkiye Cumhuriyeti bırakmak adına düşmana saldırmak,şehit olmak,gazi olmak için sabırsızlıkla bekliyorlar.
İşte böyle bir şey vatan için savaşmak.İşte böyle vatanı savunmak,kurtarmak.Yunan Güçlerinin ezici çoğunluğu,teçhizat üstünlüğü karşısında kendinden emin korkusuzca durmak.Sonrasında düşmana aslanlar gibi saldırmak ve onların büyük bir çoğunluğunu toprağa gömmek,gömülmeden kurtulanların ise topunu tüfeğini bırakarak ardına bile bakmadan kaçmalarını izlemek.
Onlar 105 yıl önce “şimdi sizi düşmandan kurtaracağız” edasıyla bizlere böyle poz vermişler ve kendileri ölseler de bu anı ölümsüzleştirmişler.
Alttaki resime bakınca ise içimiz sızlıyor,yüreğimiz burkuluyor.Karlı bir Ocak günü.Ocak ayının ortalarına yaklaşılmış.Hava soğuk mu soğuk.Cennete intikal eden aziz şehitlerimizin naaşları toprakla buluşturuluyor.Silah arkadaşları,beraber zafer kazandıkları,kanlarıyla,terleriyle düşmana karşı mücadele ettikleri kader arkadaşları onları elleriyle toprağa veriyor.Mezarlar yan yana kazılmış,o soğuk havada abdestler alınmış,cenaze namazları ovada eda edilmiş ve hem üzüntü hem güven ve huzurla şehadete eren Mehmetçiklerimizi cennetin kapılarına uğurluyorlar.Bu son mısraları yazmak zor oldu elbette.Boğazımız düğümlendi,gözlerimiz doldu.Onlar için ne yapsak,ne yazsak az.Birinci İnönü Savaşlarında 4 Subayımızı ve 117 Mehmetçiğimizi Bozüyük Topraklarının bağrına yatırdık.252 Askerimizi de meçhulde kayıp verdik.Her yıl bunları yazıyoruz.Belki “yine mi? diyenler olabilir ama biz bunları yazmaktan usanmayacağız.Çünkü onların aziz hatıralarını yaşatmak bizlerin asli görevi.Bu vatan size minnettar.Ruhunuz şad olsun.
Levent Sünal – Gündem11 Gazetesi
